[Aga]

Kilometraż: 417

Ku mojemu zaskoczeniu, w lutym mój licznik przebiegniętych kilometrów zatrzymał się na 417! Szczerze mówiąc, nie kontrolowałam na bieżąco moich poczynań i byłam przekonana, że liczba ta będzie znacznie mniejsza niż w styczniu. Tymczasem, mimo krótszego miesiąca wyszło nawet o 15 km więcej. Mimo takiego kilometrażu, moje nogi czują się całkiem dobrze. Zaznaczam, że mój plan treningowy jest bardzo różnorodny i na taką ilość kilometrów składają się różne akcenty. To zarówno biegi interwałowe i tempowe, trucht przed konkretną jednostką treningową oraz schłodzenie po treningu. To również wszystkie starty, biegi crossowe oraz regeneracyjne w bardzo spokojnym tempie.

Zmartwiona, moją na szczęście niegroźną kontuzją, która przyplątała się do mnie pod koniec styczna, w lutym wolałam dmuchać na zimne i zdecydowałam się na wizytę kontrolną u fizjoterapeuty. Poza tym wykonałam badanie stóp pod kątem wyrobienia specjalistycznych wkładek do butów sportowych.

W rezultacie okazało się, że moje ciało radzi sobie całkiem nieźle, a szczególnej uwagi wymagały jedynie mocno pospinane łydki. Tradycyjnie mogłam liczyć na Mateusza z FizjoClub, który dokładnie wie gdzie ukrywa się podstępny ból! Mimo mojej dość wysokiej tolerancji na wszelkie uciski, nie obyło się bez marudzenia. Jestem jednak dzielną pacjentką i dla dobra sprawy, absolutnie poddałam się całemu zabiegowi. Poznałam również kilka trików, które ułatwią mi regenerację we własnym zakresie. Osobiście rozciągam się i roluję po każdym treningu, koniecznie rozważcie tego typy zabiegi jako profilaktykę przed ewentualną kontuzją.

Jeśli chodzi o wkładki, to polecam z czystym sumieniem dla wszystkich osób z płaskostopiem poprzecznym. Myślę, że indywidualnie dopasowane wkładki zwiększą komfort biegania nawet u osób ze zdrowymi stopami. U mnie, wkładki świetnie sprawdzają się podczas wszystkich treningów, zwłaszcza, że moje stopy wymagają nieco większej troski. Wyniki badań wykazały u mnie kilka mankamentów, które mogłyby negatywnie wpłynąć na moje zdrowie. Liczę, że teraz stawiam już tylko poprawne kroki!

Luty okazał się również przełomowy pod kontem szybszego biegania. W końcu, odcinki dłuższe niż 1 km bez problemu udaje się pobiegać w bardzo przyzwoitym tempie. Treningi tempowe/interwałowe wyjątkowo realizuję w późnych godzinach wieczornych, dzięki temu środa jest jednym z nielicznych dni, w którym trenuję wspólnie z Adim. Poza tym mimo całodniowego zmęczenia, organizm jest rozbudzony i łatwiej jest mi zrealizować tego typu jednostkę.

Luty obfitował również w kilka startów, które umiejętnie udało się wpleść w plan treningowy. Co więcej metodą startową zmobilizowałam się do podkręcenia tempa i udowodniłam sama sobie, że 4min/km można rozmienić na drobne nawet podczas treningów.

STARTY:

• 6 luty – XIII Zimowe Biegi Górskie Falenica z czasem 42:44, pierwszy start w całym cyklu.
• 14 luty – Walentynkowy Bieg Par w Grodzisku Mazowieckim, rekord życiowy na 5 km – 19:23. Wspólnie z Adim byliśmy bezkonkurencyjni i zajęliśmy I miejsce.
• 20 luty – XIII Zimowe Biegi Górskie Falenica z czasem 41:40, udany bieg z bardzo dobrym samopoczuciem i urwaną kolejną minutą na trasie.
• 21 luty – City Trail #5, na dystansie 5km ukończony z czasem 19:29, mimo zmęczonych nóg po Falenicy i błota na trasie ze startu byłam bardzo zadowolona, zwłaszcza, że w styczniu biegałam ok. minuty wolniej.
• 27 luty – XIII Zimowe Biegi Górskie Falenica z czasem 41:06, jest to jednocześnie moja życiówka z tej trasy i ostatni bieg liczący się do klasyfikacji. Po całym cyklu uplasowałam się na I miejscu wśród kobiet open.

Cały czas buduję formę pod maraton, ale czeka mnie jeszcze bardzo pracowity marzec, w którym będziemy mieli okazję pobiegać wspólnie z naszym trenerem w Szklarskiej Porębie! Już nie mogę się doczekać tego wyjazdu, choć wiem, że lekko nie będzie!

[Adi]

Kilometraż: 326 km

Zacznę od rachunku sumienia i tego czy faktycznie udało mi się oprócz biegania dołożyć inne aktywności, o których pisałem w zeszłym miesiącu. Niestety wygospodarowanie dodatkowego czasu na ćwiczenia wzmacniające pozostało w sferze planowania na papierze. Czuję duży dyskomfort z tym związany, ale najzwyczajniej w świecie brakło mi czasu. Wiem, że najgorzej jest zacząć, tak by stało się to stałym punktem dnia.

Teraz czas na basen – wprawdzie wróciłem, ale tylko na jeden raz i zrobiłem 1500 m. Tragedia! A do tego wyobraźcie sobie, że Aga, choć zaczynała od zera, to teraz 25m przepływa szybciej ode mnie – muszę się ogarnąć bo jeszcze trochę i w Piasecznie na 1/4 nie zmieszczę się w limicie na wyjście z wody

W finalnym rozrachunku w lutym miałem 7 dni bez treningu. Złożyły się na to różne czynniki, trochę praca, a trochę moje zaangażowanie w wolontariat w ramach Programu Edukacyjnego Odyseja Umysłu dla dzieci i młodzieży. Pomimo pustych dni w kalendarzu, nie odpuszczałem lub przekładałem na inny dzień treningi tempowe na stadionie.

O ile nie szkoda mi wybiegania, o tyle czuję ogromną potrzebę pracy nad szybkością. Czasami zastanawiam się czy to już koniec moich możliwości i wtedy na kolejnym treningu lub podczas startu przesuwam granicę jeszcze niżej. Dla porównania podczas treningów w sierpniu przed Maratonem Warszawskim odcinki podobne do tych, które biegam obecnie pokonywałem 10 sekund wolniej na każdym kilometrze. Jest więc nadzieja, a także oczekiwania wobec samego siebie, że podczas wiosennego maratonu pobiegnę szybciej niż we wrześniu. Plus jest też taki, że teraz już nie będę się tak mocno denerwował złamaniem 3h i będę mógł skupić się na podkręceniu tempa.

Tymczasem podobnie jak Aga nie mogę się już doczekać wspólnego obozu w Szklarskiej Porębie. Będzie biegane!

STARTY:

• 6 luty – XIII Zimowe Biegi Górskie Falenica, pierwszy start w całym cyklu ukończony z czasem 38:22.
• 14 luty – Walentynkowy Bieg Par w Grodzisku Mazowieckim, wspólnie z Agą zajęliśmy nie tylko I miejsce wśród par, ale także dobiegliśmy jako pierwsi uczestnicy (czas: 19:23).
• 20 luty – XIII Zimowe Biegi Górskie Falenica, od początku biegłem z kamerą i nagrywałem innych jak zmagają się z górkami. Bieg zakończyłem razem z Agą z czasem 41:40.
• 21 luty – City Trail #5 na dystansie 5km ukończony z czasem 17:46 i kolejna bariera w głowie przełamana!